Het zingt de laatste tijd wat door mijn hoofd, Erlkönig zoals Schubert het in 1815 op muziek zetten. Op muziek zette, wan het ging om het beroemde van Goethe uit 1782. Het gedicht gaat over een vader die zijn doodzieke kind probeert in veiligheid te brengen. Onderweg ziet het kind de elfenkoning die hem probeert te lokken en als dat niet meteen lukt, hem bedreigt en pijn doet. De vader hoort zijn kind aan, hoort slecht verwarde koortsdromen en ziet geen elfenkoning, alleen maar mistslierten en het geritsel van dorre bladeren. Maar hij spoort zijn paard des te meer aan, jakkert en jaagt. Toch, wanneer zij de boerderij bereiken, ‘in seinen Armen, das Kind war tot’. Lees verder →