AGENDA

AGENDA en Activiteiten.
 
KERKDIENSTEN
 
(Voor activiteiten rondom de Adventskerk, scrol naar beneden.)

 

17 maart 10.00u, 2e Zondag in de Veertigdagentijd,

Voorganger: ds. Niek Scholten.

Lezingen: 2 Kronieken 1,7-13 en Lukas 11,1-13

In Lukas 11 geeft Jezus zijn leerlingen - op verzoek - een handreiking om te bidden. Het is het Onze Vader, in Lukas’ kortere versie. Dat maakt het nóg kernachtiger: ‘heiliging’, ‘dagelijks brood’ en ‘vergeving’ springen eruit. Hoe simpel kan het zijn?!

Het mooie is dat er bij deze ‘handreiking voor gebed’ meteen een uit het leven gegrepen voorbeeld volgt: over een vriend die bij je aanklopt om brood, midden in de nacht, omdat híj zelf onverwacht ‘een vriend’ op bezoek heeft gekregen. Zelfs als je vanwege het belachelijke tijdstip en omdat je al ‘met de kippen op stok was’ het hem zou willen weigeren - ook al is het een vriend - dan nóg zou je het tóch doen vanwege zijn brutale vraag en omdat je nu toch al wakker bent. Dus zal onze lieve Heer ook wel vrijgevig zijn als je hem wat vraagt.

Maar waarom zegt Jezus dit? Ik vermoed om ons de vrijmoedigheid te geven om voorál te vragen. ‘Vragen’ is namelijk niet altijd eenvoudig voor de trotse en zelfstandige mensen die wij zo graag zijn. ‘Vragen’ is het doorbreken van het isolement waarin we ons voor dát deel van ons leven manoeuvreren, waarin we andere mensen liever van ons weg houden. Terwijl het toch niet goed is ‘dat de mens alleen is’. Daarbij komt dat Jezus in zijn voorbeeld de vriend niet voor zichzelf, maar voor een ánder komt aankloppen. Voilà, de essentie van het gebed in a nutshell.

 

24 maart, 3e Zondag in de Veertigdagentijd,

Voorganger: ds. René van den Beld.

Exodus 6,2-8 en Lezingen: Lukas 13,1-9

Zomaar een verhaal - het zou een krantenbericht kunnen zijn - waar mensen bij Jezus mee aankomen. De tirannieke Pilatus heeft een aantal Galileeërs laten afslachten, terwijl ze aan het offeren waren in de tempel. Dat is behalve een bloedbad onder mensen ook nog eens een schending van het Joodse geloof. Uit Jezus’ reactie op dit nieuws, kun je opmaken dat de ondertoon van de brengers ervan was: ‘ze zullen het wel verdiend hebben’. Hij ontkent dat met kracht en voegt een voorbeeld toe: achttien doden die bedolven werden onder een instortende toren, ‘zijn die dan ook schuldig?’

En juist als je het hiermee - geheel modern - ééns bent, zegt Jezus dat als wij ons niet bekeren we net zo zullen omkomen. Het leven is geen kwestie van straf en beloning, van schuld en boete. Maar dat wil niét zeggen dat het leven van willekeurig toeval afhangt: we hebben wel degelijk een verantwoordelijkheid voor wat we doen. Je mag nooit ziekte of ongeluk toeschrijven aan schuld. Maar wat we doen blijft ook weer niet zonder gevolgen en dus moet je daar wel degelijk verantwoordelijkheid voor nemen.

En hierop volgt de gelijkenis van de vijgenboom die dit illustreert. De boom “ontloopt z’n verantwoordelijkheid” en draagt al drie jaar geen vrucht. ‘Omhakken’ zou je in de trant van ‘schuld en boete’ kunnen zeggen. Maar zo evident is dat niet: ‘geef de boom nog een jaar de kans. Je kunt haar altijd nog omhakken.’

 

31 maart, 4e Zondag in de Veertigdagentijd,

Voorganger: ds. Petra Barnard.

2 Kronieken 36,14-23 en Lukas 15,11-32

Het beroemde en bewogen verhaal van de ‘verloren zoon’, waarover ik een collega altijd hoor zeggen dat de titel eigenlijk ‘de gevonden zoon’ zou moeten zijn, want dat ‘gevonden worden’ is de essentie.

Om het verhaal goed aan te voelen moet je eigenlijk het kader lezen waarin het aan het begin van hoofdstuk 15 gezet wordt: het gemor van Farizeeërs en Schriftgeleerden over Jezus’ omgang met tollenaars en zondaren. ‘Gemor’ is overigens een woord uit de woestijntijd: dat je liever terug wilt naar de vleespotten van Egypte en dus ook de bijbehorende machts- en gezagsverhoudingen én moraal, dan dat je het nieuwe avontuur van een heel ánder, socialer en vergevingsgezinder leven op weg naar een beloftevol land aangaat. Jezus zegt: ik zoek het verlorene om dat te vinden en ‘thuis’ te brengen, d.w.z. ín de mensengemeenschap (en niet daarbuiten).

De rest van het verhaal is ‘bekend’ en vooral ontroerend. Die jongen die zich na zijn omzwervingen niet meer waardig acht nog ‘zoon van zijn vader’ te zijn, maar door die vader (volgens Rembrandt en Henri Nouwen) ‘vaderlijk’ én ‘moederlijk’ warm wordt verwelkomd. En zijn broer die er wat van zegt - jaloers - en nooit beseft heeft hoe goed hij het thuis had.

Overigens is er ook de diepere parallel met Jezus aan te wijzen: ook hem wordt door zijn hierboven genoemde ‘broeders’ verweten de liefde van zijn hemelse Vader te verkwisten onder ‘hoeren’; hij had maar beter ‘verloren’ en ‘gestorven’ kunnen blijven. En als je dat zó leest wordt de omhelzing van de Vader niet minder dan een opwekking uit de doden!

 

7 april, 5e Zondag in de Veertigdagentijd, Dienst rond een Bijbelse persoon: personages uit de gelijkenis van de ‘arbeiders in de wijngaard’.

Voorganger: ds. Niek Scholten

Lezingen: Lukas 20,9-19

Omdat bovenstaande lezing op het rooster staat en zo goed past in de serie lezingen van deze veertigdagentijd - toelezend naar de drie dagen van Pasen - wagen we ons aan een klein experiment. We zullen de rollen uit en rond de gelijkenis aan het woord laten komen.

Jezus heeft al besloten naar Jeruzalem te gaan en zichzelf - als de belichaming van Gods liefde - in die stad te wagen en zich ‘over te leveren’ in handen van mensen. De intocht van deze liefde heeft hij als nederig en haast ‘dwaas’ ten toon gespreid: intocht op een ezel, rechtvaardig en zachtmoedig. Tegenover de jubel ziet en tekent hij nadrukkelijk de dreiging. Want deze liefde is ook niet alleen maar ‘lief’, ze reinigt letterlijk en met de nodige heftigheid de tempel, de religie, het geloof van de gelovigen.

In dat kader vertelt hij deze gelijkenis, die laat zien hoe de mensen met hen door God toevertrouwde wereld en dito talenten zo achteloos omgaan, alsof het hen zelf toebehoort. Wie daarvan wat komt zeggen wordt verdreven of zelfs vermoord.

 

14 april 10.00u, Palmzondag Kinderdienst, met Palmpasenstokken maken en optocht.

Voorganger: ds. Niek Scholten.

Lezing: Lukas 19,28-40

In deze dienst wordt aan de kinderen het verhaal van Palmpasen verteld. Daarna maken ze in hun eigen ruimte de Palmpasenstokken. Ondertussen buigen we ons in de preek over het intochtsverhaal volgens Lukas. Een kernzin daarin is het: ‘de Heer heeft het nodig’. En ja: de Heer heeft álles nodig, het hele verhaal en állen die erin meedoen. Waarom? Omdat het nodig is dat het gewaagd wordt: een koning op een ezelsveulen, de relativering van de macht en tegelijkertijd de optimale inzet ervan. Het resultaat zou je kunnen noemen: de ‘weerloze overmacht’ van de liefde die bij mensen een opening zoekt, toegang en onthaal!

Bij terugkomst van de kinderen houden we optocht met de Palmpasenstokken door de kerk en zingen Palmpasenliedjes.

 

15 april 19.30u Eerste van drie vespers in de Stille Week

Voorganger: ds. Niek Scholten.

Lezing: Markus 13,1-13

Van Judas wordt altijd gezegd dat hij Jezus ‘verraadt’. Van Pilatus dat hij Jezus ‘overlevert’ om gekruisigd te worden. Toch staat er in het Bijbelse – Griekse – origineel in beide gevallen hetzelfde woord: ‘overleveren’ of ‘door-geven’. In het Latijn is dat een woord waar ons woord ‘traditie’ vandaan komt.

Traditie is dus dubbelzinnig: hoe lever je over? Wat doe je met wat/wie je in handen krijgt? Hoe geef je door? Zeker als je ‘wat van waarde is’ door wilt geven, komt het eropaan hoe je dat doet. Je kunt het heel zuiver doen, je kan het waardevolle ook verkwanselen: grote woorden en gebaren overleveren die niet overeenstemmen met wat je doet. Dan wordt het verraad… In de vespers lezen we drie Bijbelgedeelten over ‘overleveren’, om ons op onze traditie – de overgeleverde boodschap van Pasen – voor te bereiden.

Deze eerste vesper horen we uit Markus 13, waar Jezus niet lang vóór zijn ‘overlevering’ zijn leerlingen meldt dat in de toekomst ook zij zullen worden overgeleverd. En spreekt hen dan moed in alsof hij ook zichzelf moed inspreekt, voor zijn overlevering.

 

16 april 19.30u Tweede van drie vespers in de Stille Week

Voorganger: ds. Niek Scholten.

Lezing: Mattheus 26,1-5 en 14-16

Mattheus 26 begint met de vaststelling dat Jezus al ‘deze woorden’ (zijn spreken en zijn doen) voleindigd heeft. Pesach komt er aan en dan zal hij worden overgegeven en wórdt er met hem gedaan. Al zijn zijn spreken en doen dan nóg even welluidend en veelbetekenend. Dat is meteen ook het geheim van overlevering: mensen kunnen deze gestalte van Gods liefde overweldigen, maar zij verliest ‘haar werking’ niet. Ik denk onwillekeurig aan de uitspraak van Jozef, één van de twaalf zonen van Jacob, die na zijn ‘van hand tot hand gaan’ (broers leveren hem over aan handelaren, dan aan Potifar, dan in het gevang en tenslotte onderkoning) zegt: ‘wat jullie ten kwade hebben bedacht, heeft God ten goede gedacht’. En wát hier dan ‘ten kwade wordt gedacht’, lezen we in de verzen 14-16, waar we iets van Judas’ plannen vernemen.

 

17 april 19.30u Derde van drie vespers in de Stille Week

Voorganger: ds. Niek Scholten.

Lezing: Johannes 19,9-16

Ook in Johannes 18-19 gaat Jezus van hand tot hand: religieuze en seculiere autoriteiten menen allemaal zeggenschap over hem en vooral zij inzet te mogen hebben, maar willen er ook hun handen niet helemaal aan branden. Zijn inzet - zijn woorden en daden - zijn als vuur dat hen dreigt te verteren. ‘U zou geen macht over mij hebben als U die niet ‘van boven’ was gegeven’, zegt Jezus tegen Pilatus. Met deze raadselachtige woorden én het tumult van de meute ‘geeft’ Pilatus Jezus dan ‘over’ om gekruisigd te worden.

 

18 april 19.30u Witte Donderdag: Viering rond de Tafel, met het Adventskoor o.l.v. Xandra Mizée

Voorganger: ds. Niek Scholten.

Lezingen: Exodus 13,2-10 en Lukas 22,1-40

Op Witte Donderdag gaan we ‘met Jezus aan Tafel’. We schuiven om zo te zeggen bij hem áán, met zijn leerlingen, aan die Joodse seidermaaltijd, aan de vooravond van zijn overlevering, proces en kruisdood. Het is de maaltijd van bevrijding uit slavernij. Een lam wordt geslacht, eerstgeborenen opgeëist onder de onwillige Egyptenaren. Het bloed van het lam aan de deurposten spaart de eerstgeborenen van Israël: de rollen van machthebbers en slachtoffers worden voor één keer omgedraaid, de ‘ eeuwige slachtoffers’ (430 jaar, meldt Exodus 12,40) gaan vrijuit. En zoals we in Exodus 13 lezen moet je dit blijven gedenken. Om die vrijheid te vieren. En dát is wat Jezus hier serieus neemt, bloedserieus: hij bevrijdt zich van de slavernij van de angst voor de dood om werkelijk vrij te zijn, al vloeit zijn bloed…

Het Adventskoor zingt drie prachtige werken, o.a. van Brahms. En we stellen onze stoelen op rond de tafel.

 

19 april 19.30u Goede Vrijdag: Passieverhaal uit Markus

Voorganger: ds. Niek Scholten.

Lezingen: Lukas 22,39-23,56a

Goede Vrijdag is een sobere dienst, waarin het lijdensevangelie centraal staat, dit jaar uit Lukas. Aan het einde lezen we Hosea 6: een klacht van God jegens zijn mensen (we hoeden ons ervoor te zeggen ‘jegens Israël’, want het gaat om íeder die in God zegt te geloven). Gedichten en liederen maken er één stemmig geheel van.

 

20 april 20.00u Paaswake

Voorganger: ds. Niek Scholten.

Lezingen: enkele van de klassieke lezingen voor de Paaswake; Johannes 20,1-18

Vorig jaar vierden we op een nieuwe wijze de Paasnacht. Het was even intiem als indrukwekkend. Ook dit jaar komen we weer in een stille en wat donkere kerk bijeen, om die wonderlijke redding uit het duister van de dood naar het leven en het licht te vieren. De doopgedachtenis - symbool van nieuw leven - staat centraal. In het donker wordt de nieuwe Paaskaars binnengedragen. We horen lezingen die gaan over schepping, uittocht en doortocht, het leven dat wordt herkregen en herwonnen op de dood. Bij het doopvont  klinken hardop onze (doop)namen: we mogen er zijn, opnieuw! Na het Evangelie van de Opstanding zingen en bidden wij als opstandelingen.

 

21 april 10.00u Paasochtend, met het Adventskoor o.l.v. Xandra Mizée

Voorganger: ds. Niek Scholten.

Lezingen: Kolossenzen 3,1-4 en Lukas 23,56b-24,12

Het zijn vrouwen die als laatsten én eersten bij graf aanwezig zijn. En die aanwezigheid wordt ‘beloond’. Al verwachtten ze niets anders dan een dood lichaam achter een gesloten grafsteen, waar ze dan hun kruiden zouden kunnen achterlaten. Maar de steen blijkt opzij gewenteld. En het lichaam verdwenen. Dan melden zich twee mannen - net als bij de verheerlijking op de berg, toen waren het Mozes en Elia. Profetisch spreken ze ook: ‘wat zoek je de levende bij de doden?’. Ook zeggen ze dat hij is opgewekt, zoals hij het hun zelf gezegd had. Is niet de mooiste zin: ‘zij worden zijn uitspraken indachtig, keren terug van het graf en verkondigen dit alles’? Daar moeten we het van hebben, van dat ‘indachtig’ worden - dan léven wij ook weer, met hem, schrijft Paulus aan de Kolossenzen.

 

28 april 10.00u

Voorganger: ds. Greetje van der Harst.

Lezingen: Genesis 28,10-22 en Lukas 24,13-35

Deze zondag het verhaal van de Emmaüsgangers. Nóg een verhaalwijze over het ‘indachtig worden’. Nu in de sterke ‘ervaring’ van ‘aanwezigheid’. Zou het kunnen zijn dat je bij een hele sterke emotie - hier zowel teleurstelling als enthousiasme - zo’n ervaring des te méér hebt? Vooral, want ze zijn met z’n tweeën, wanneer je dit alles samen déélt? En het is zo prachtig verteld: Jezus is hen genaderd en met hen meegelopen, zoals in dat beroemde gedicht ‘ik liep aan het strand’. En maakt hen nog méér indachtig, herhaalt de verhalen maar nu in dit licht. ’s Avonds thuis, ‘als de nacht komt’, breekt hij het brood en daarin herkennen ze hem. Daarop blijft hij als het ware ‘achter’ in dat teken, want zélf is hij al weer onzichtbaar. De kunst van geloven is: zíjn gestalte van liefde zien in al wie / alles wat op hem lijkt!

 

5 mei 10.00u Dienst rond een Bijbelse persoon: Prediker

Voorganger: ds. Niek Scholten.

Lezingen uit Prediker

‘Prediker’ klinkt bekend. Iedereen kan wel één zinnetje uit het boek reproduceren, maar er staat zoveel méér in, maar liefst twaalf hoofdstukken.

Het is een boek dat zó nuchter is en zó ‘spot’ met alle ‘vroomheid’, dat het bijna niet in de Bijbelse canon terecht was gekomen. Toch overwon de gedachte dat ook de scepsis van Prediker door veel mensen gewaardeerd kan worden en dat het als ‘extra kleur in het palet’ niet misstaat en ook zijn diensten bewijst! Prediker relativeert alles wat mensen door hun inspanningen ‘bereikt’ denken te hebben. Wat dat betreft past het zo perfect bij het Joodse feest waarop dit boek het ‘feestboek’ is: het Loofhuttenfeest. Dat feest verwijst naar de loofhutjes waarin men onderweg van Egypte naar het beloofde land in de woestijn verbleef. Je kon terugzien op de slavernij waaruit je bevrijd was én vooruit zien naar het land vol belofte waarheen je mag gaan. En God is het die je dat gunt en de weg wijst. Maar een pas op de plaats ter bezinning is goed. Deze ‘plaatsbepaling’ zegt: we zijn ten diepste mensen onderweg in schamele onderkomens met een open dak naar de hemel waar onze lieve Heer woont (‘honest to God’, schreef iemand), die ons een goede toekomst gunt, zolang we maar niet denken dat we dat zelf allemaal bereikt hebben. Want dat maakt ons onderling onuitstaanbaar, onsolidair en verwaand. Daarom mag Prediker onze wanen doorprikken!

 

12 mei 10.00u

Voorganger: ds. Ben Helmers.

Lezingen: Numeri 27,12-23 en Johannes 10,22-30

Vóór en na Pasen wil men weten of Jezus de Gezalfde is. We lezen dit ná Pasen, maar ín de lezing is het nog ervóór. Maakt het uit? We horen Jezus zelf zeggen op deze vraag: ‘dat heb ik u al gezegd, maar jullie geloven het niet, omdat jullie niet “uit de kudde van mijn schapen zijn”.’ Het is maar lastig uit te maken wie daar dan precies wél en wie daar niét bij horen - en dat is misschien ook de bedoeling, om het ópen te laten. De essentie is, blijkens Jezus’ woorden, het ‘gehoor geven aan zijn stem, hem volgen en door hem gekend zijn’. Dat is ook het wezenlijke maar ook wel humoristische misverstand over die titel ‘Gezalfde’, dat Jezus beweert dat hij het al gezegd heeft. Dat kun je echter nergens vinden. Maar hij zegt er achteraan dat de ‘werken die hij doet over hem getuigen’. Het zit hem dus niet in de woorden en uitspraken, maar in zijn doen.

Is dat het verschil met diegenen die Jezus een theologische status willen geven, door middel van een uitspraak? Om het dan te ‘weten’? Volgen is een heel ander chapiter! Daar zou het hier wel eens om kunnen gaan!

 

19 mei 10.00u

Voorganger: ds. Niek Scholten.

Lezingen: Deuteronomium 6,1-9 en Johannes 13,31-35

Hieraan voorafgegaan is er het verhaal van de voetwassing, van de maaltijd en ook van de aankondiging van het ‘verraad’: de naam ‘Judas’ klinkt hier al onheilspellend, al zal het nog een paar hoofdstukken duren alvorens hij met zijn trawanten komt aanzetten om Jezus op te pakken. Eenmaal buiten kondigt Jezus aan dat hij nog maar een korte tijd bij zijn leerlingen zal zijn. Het moment van zijn ‘verheerlijking’ zal aanbreken. Zó althans benoemt Johannes dat, die de gebeurtenissen vanuit een perspectief van betekenisgeving aan ons vertelt. Zo bezien is alles wat er rond de kruisiging gebeurt, het moment waarop blijkt wie Jezus is en wat zijn weg is, tegen alle verdrukking in.

Omdat wij deze gedeelten bij Johannes eens in de drie jaar in de periode van Pasen tot Hemelvaart lezen, denken wij dat dit ‘afscheid’ dus wel vlak voor de aanstaande Hemelvaart speelt. Maar nee: het gaat hier allereerst over Goede vrijdag. Wat staat zijn leerlingen daarna te doen? Elkaar liefhebben, dat is genoeg. Ze hoeven Jezus niet in de dood te volgen, al belooft een overmoedige Petrus dat in vers 37 wel.

 

26 mei 10.00u, m.m.v. het Koor Cantando Pietando o.l.v. Coralie Meijer.

Voorganger: ds. Niek Scholten

Lezingen: Joël 2,21-27 en Johannes 14,23-29

Het hier boven vermelde koor bood zich aan om liederen over de Opstanding te zingen. Dat komt dus goed uit in deze Paastijd.

Tja, hóe zullen wij mensen opstaan? Jezus geeft daar vlak voor zijn afscheid prachtige woorden aan! In de wat mystieke formuleringen van Johannes worden die ons doorgegeven. Het woord ‘liefhebben’ speelt de sleutelrol, ook en júist in het geloof. Dat klinkt misschien als een platitude, maar in al deze verhalen stuit Jezus steeds op mensen, vooral op gelovigen, bij wie dit toch niet is doorgedrongen. Macht en godsdienstige correctheid staan daar op nummer één. Nee, stelt Jezus, de liefde gaat voorop.

Activiteiten

Opmaat - Meelezen in de Bijbel voor de komende zondag

Eens per maand - met wie maar wil - nemen we de lezingen van de zondag daarop met een aantal mensen grondig door: samen lezen we het gedeelte in meerdere vertalingen, stellen onze vragen, delen achtergrondinformatie en kijken wat de lezing ons t hier en nu te zeggen heeft. We doen dit op de woensdagmiddag voorafgaand aan de betreffende zondag.

Bijeenkomst komende maanden woensdagmiddagen 13 maart, 10 april en 15 mei van 15.30-17.00u.

Locatie: in de Adventskerk.

 

Henri Nouwen-bijeenkomsten

Vorig najaar begonnen we met een belangstellenden preken en teksten van Henri Nouwen te bekijken, te beluisteren en te lezen. Nouwen was een theoloog en geestelijke die een briljante wetenschappelijke carrière afbrak om in een leefgemeenschap voor zwaar lichamelijk en geestelijk gehandicapten te gaan wonen en werken. Hij leerde er veel op spiritueel niveau, wat hij deelde in boeken, optredens, interviews en preken. Juist voor wie opgaat in een jachtig leven of zich teveel bepaald weet door de eisen die onze tijd aan mensen stelt, zijn zijn teksten zeer aansprekend.

Voor ieder die hier eens iets van mee wil krijgen zijn er de Henri Nowuen-avonden: het is geen ‘vaste kring’, iedereen is welkom, voor één of meerdere keren. We nemen de teksten tot ons nemen op een ‘rustige’ wijze, passend bij de inhoud ervan. De sfeer van de bijeenkomsten is die van rust en aandacht - niet zozeer discussie, maar een gesprek ‘van hart tot hart’. De bijeenkomst staat voor iedereen open, ook als u de vorige niet hebt bijgewoond: welkom!

Bijeenkomsten: donderdag 21 maart, dinsdag 23 april en donderdag 23 mei van 20.00-21.30u.

Locatie: in de Adventskerk.

 

Kinderdienst Palmpasen, met Palmpasenstokken maken en optocht.

14 april 10.00u                      

Een Palmpasenstok is een kruis van twee houtenlatjes of takken, dat je met crêpepapier, een buxustakje, een broodhaantje en veel snoepjes kunt versieren. En dat is niet zomaar een versiering. Al deze elementen verwijzen naar het verhaal van de intocht van Jezus in Jeruzalem.

In de kerkdienst beginnen we met dat verhaal: aan de hand van bovengenoemde elementen zullen we het horen. Daarna gaan de kinderen met de kruisen aan de slag. Als ze terugkomen is er een feestelijke optocht, met zang en muziek.

Alle kinderen en kleinkinderen zijn van harte welkom. Neem liefst zelf een houten kruis mee.

Graag opgeven (i.v.m. de inkopen) uiterlijk 6 april bij ngscholten@planet.nl of 0642741022.

 

Gregoriaanse Zang voor de Veertigdagentijd

zondagmiddag 24 maart 17.00u

Schola Cantorum o.l.v. Tjeerd van der Ploeg        

Op deze zondagnamiddag zingt het inmiddels bekende koor de Vespers voor de derde zondag in de Veertigdagentijd. De zang heeft juist in de veertigdagentijd een soberheid die uitmunt in schoonheid. Voor een half uur verstilling en meditatie bent u van harte welkom: laaft u zich vooral aan deze prachtige, verstilde tot meditatie stemmende muziek.

 

‘Rembrandt en het Passieverhaal’ - met ds. Niek Scholten

Donderdagavond 28 maart 19.30-21.00u

Rembrandt etste en schilderde veel over dit onderwerp, op basis van wat de vier Evangelisten over Jezus’ Passie hebben geschreven. Uit zijn werk blijkt hoe goed Rembrandt de verhalen kende én zijn grote betrokkenheid erbij.

Niek Scholten laat enkele afbeeldingen zien en vertelt erover.

Van harte welkom!